Maroko

Poll without page-refresh

Article on other languages:

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

Bazaj informoj
المغرب Al-Mamlaka al-Maghribija Maroko

Nacia himno: Hymne Chérifien
Nacia devizo: "Allāh, al Waţan, al Malik" "Dio, Nacio, Reĝo"

Ĉefurbo	Rabat (519 mil)
Oficiala(j) lingvo(j)	araba^[1]
Plej ofta(j) religio(j)	islamo
Areo % de akvo	446.550 km² ?
Loĝantaro	33.757.175 (2007)
Loĝdenso	70/km²
Horzono	UTC+0 UTC+1 (somere)
Interreta domajno	.ma
Landokodo	MA
Telefona kodo	212
Politiko
Politika sistemo	Konstitucia monarkio
Nacia tago	30-a de julio
Ekonomio
Valuto	Dirhamo

Maroko (arabe: المغرب [Al-Maghrib]) estas lando en norda Afriko, okcidente de Alĝerio.

Historio

De 19-a jarcento estis okupita de Francio kaj Hispanio. Ĝi akiris sendependecon en 1956, malgraŭ tio Hispanio kontrolas Mediteraneajn portojn ĉe la Afrika bordo - Ceŭto kaj Melilo. En proksima pasinteco Maroko havis teritoriajn pretendojn kun Maŭritanio pro la iama hispana dependa teritorio en Okcidenta Saharo. En 1979 Maŭritanio rezignis pri siaj pretendoj kaj nun la tutan teritorion de Okcidenta Saharo okupas Maroko, kiu konstruis en la dezerto 2.720 kilometrojn longan Marokan muron por protekti sin kontraŭ atakoj de la gerila Fronto Polisario, kiu celas proklami en Okcidenta Saharo sendependan ŝtaton.

Kelkaj faktoj

Etimologio: "Maroko" estas eŭropa misprononco de la nomo de la malnova ĉefurbo Marakeŝ; arabe ĝi nomiĝas "al-Maghrib", t.e. "sunsubirejo, okcidento".
Ŝtatestro: reĝo Mohamed VI.
Ĉefurbo: Rabato (519 mil).
Urboj: Kazablanko (3.500 mil), Marakeŝo (673 mil), Tanĝero (640 mil).
Adm. divido: 28 provincoj kaj 2 urbaj prefekturoj.
Diskutaj teritorioj: Ceŭto, Melilo, Okcidenta Saharo
Loĝantaro: 26.562 mil (1995), inter ili 73,9% marokaj araboj, 25,4% berberoj.
Kredantoj: muzulmanoj.
Eksporto: fosfatoj, mineraloj, frukto, tabako, fiŝaj konservaĵoj.
Pokapa MNP: 1.110 $.
Organizoj: UNO (1956)
Heredaĵo: historiaj urboj estas Feso, Marakeŝo, Mekneso kaj Rabato. Antikvaj lokoj: Volubiliso kaj Likso (apud Laraŝo).

Esperanto-movado

Unuaj pioniroj estis en 1906 francaj oficiroj. Kapitano Fernando Redondo Ituarte en 1913 fondis en Melilla Esperanto-societon. Laboris en Tanger R. Manfred (fotografisto, 1925), gvidis ankaŭ kursojn Vincent C. Richard. En la 1930-aj jaroj esperantistoj troviĝis en urboj Ceuta, Tetuan, Casablanca, Meknes, Kenitra kaj Tanger; UEA havis delegitojn en kvar urboj.

Poste la movado ne estis tiom vigla. Sed Mohamed Gharbi, juna viro el Tanger, estis membro de la komisiono pri agado en arablingvaj landoj de UEA.

En 1944 fondiĝis Maroka Esperanto-Asocio, sed ĝi malaperis iam post la sendependiĝo de la lando en 1956.

Piednotoj

↑ La Constitution, "Le Royaume du Maroc, État musulman souverain, dont la langue officielle est l'arabe, constitue une partie du Grand Maghreb Arabe."

Ligo de Arabaj Ŝtatoj
Alĝerio \| Barejno \| Egiptio \| Ĝibutio \| Irako \| Jemeno \| Jordanio \| Kataro \| Komoroj \| Kuvajto \| Libano \| Libio \| Maroko \| Maŭritanio \| Omano \| Palestino \| Saŭda Arabio \| Sirio \| Somalio \| Sudano \| Tunizio \| UAE